( و من بعد منزله ) عن موضع تقام فيه الجمعة كالمسجد ( بأزيد من فرسخين ) و الحال و أنه يتعذر عليه إقامتها عنده ، أو فيما دون فرسخ . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : نماز جمعه از زن و بنده و مسافر و پيرمرد و نابينا و لنگ و كسى كه منزلش تا مكان اقامه جمعه بيشتر از دو فرسخ است ساقط مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : نماز جمعه از چند طائفه ساقط است : الف : از زنان . ب : از خنثى ، زيرا ذكوريت كه شرط وجوبست در وى مشكوك است ج : از عبد اگرچه مبعض باشد و جمعه مصادف با روزى شود كه براى خود كسب و كار مىكند ، يا عبد مدبّر يا مكاتبى باشد كه از مال الكتابه چيزى را نپرداخته باشد . د : از مسافرى كه سفرش موجب قصر نماز مىشود ، بنابراين كسى كه نمازش بواسطه معصيت يا كثرت سفر يا اقامه ده روز تمام است جمعه را بايد بخواند . ه : از پيرمردى كه از حضور در جمعه عاجز بوده يا شركت در آن برايش مشقّت غير قابل تحمّل دارد . و : از نابينا ولو اينكه عصاكشى داشته و اگرچه منزلش به مسجد نزديك باشد . ز : از لنگى كه زمين‌گير باشد يا اگر بخواهد بجمعه حاضر شود مىبايد مشقّت زيادى را همچون پيرمرد كه گفتيم تحمّل كند .